Ankara’daki Astor Enerji’nin Temelli yerleşkesinde çalışan işçiler, bu dönem de ara zam alamadıklarını söylüyor. Şirketin borsada değer kazandığı dönemde, işçilerin eriyen ücretlerle baş etmeye çalıştığı aktarılıyor.
Fabrikada çalışan bir işçi, mesai saatlerinde kamerayla takip edildiklerini, sürekli ayakta çalıştıklarını ve fazla mesainin rutin hale geldiğini anlatıyor. Aynı işçi, hedef baskısının bitmediğini, tuvalete gitmenin bile sorun yapıldığını söylüyor.
Bir başka işçi de göçmen işçilerin çalıştırılmasının fabrikada baskı unsuru haline geldiğini aktarıyor. İşçiler, işten çıkarılma korkusunun ve düşük ücretin çalışma düzenini daha da ağırlaştırdığını ifade ediyor.
Ücret yerinde sayınca işçinin ev hesabı daralıyor; fazla mesai ve baskı da bunu büyütüyor. İşin devamı için üretim sürerken, işçinin de insanca çalışabileceği bir düzen gerekiyor.
